Raytheon: M60 A4S SLEP

Service Life Extension Program

About ptisidiastima

Το blog του περιοδικού "Πτήση & Διάστημα"
This entry was posted in ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ, ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ, ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, VIDEO and tagged . Bookmark the permalink.

10 απαντήσεις στο Raytheon: M60 A4S SLEP

  1. Ο/Η Άρης λέει:

    Το κόστος δεν μας λένε…
    Πάντως και οι ισραιληνοί που έχουνε τα προγράμματα πάλι δεν λένε…
    Εμείς πάλι τίποτα…

    • Ο/Η ptisidiastima λέει:

      Και να είχαμε κόστος (που είναι εξάρτηση της σπονδυλωτής λύσης που προσφέρεται και αριθμού των αρμάτων που θα υλοποιήσει το πρόγραμμα και δεκάδων άλλων παραγόντων) έχουμε το ένα ευρώ και μας λείπουν τα 99. Εμείς από την άλλη λέμε πάντα και επιμένουμε: ας πάψουμε νά έχουμε αυταπάτες. Να πάψουν να ευημερούν να αριθμοί και η εικονική πραγματικότητα να πλησιάσει την πραγματικότητα. 1600 άρματα εικονικής πραγματικότητας ή 800 ρεαλιστικά (μάλλον 400-500 θα λέγαμε…)

      • Ο/Η Gunner λέει:

        Δεν αξίζει τον κόπο να δαπανηθεί το οτιδήποτε σε άρματα 50-60 ετών. Η απόσυρση είναι κάτι που πρέπει να δούμε και η αντικατάσταση τους με νεότερα μεταχειρισμένα σε πολύ μικρότερους φυσικά αριθμούς.

  2. Ο/Η Dimitrov λέει:

    Μήπως και καθόλου καλύτερα …. Άλλωστε τι να κλάσουν τα 400 άρματα; Δεν τα έχουμε για την Ουκρανία νομίζω. Είπαμε να μην ευημερούν οι αριθμοί αλλά να γίνεται και η δουλειά ….. Ειδάλλως ας κόψουμε το δούλεμα.

    • Ο/Η ptisidiastima λέει:

      Ούτε στρατηγοί της πολυθρόνας θέλουμε να γίνουμε, ούτε την κολοκυθιά ια παίξουμε. Αυτή όμως είναι εντελώς λανθασμένη -μηδενιστική- λογική. Η αγορά των Leopard II έγινε στην βάση ότι είναι ικανότερα να αντιμετωπίσουν την απειλή. Η δουλεια δεν γίνεται με αριθμούς που ευημερούν εκτός και εάν πηγαίνουμε πίσω όχι το Βιετνάμ και τον Β. ΠΠ αλλά τον Α’ ΠΠ. Πόσα άρματα μάχης μπορούμε να διατηρήσουμε πλήρως αξιόμαχα και πόσο κοστίζει. Όχι πόσα θα θέλαμε επειδή ήταν κάπου γραμμένο κάποτε. Πως μπορούμε να τα κάνουμε όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα και τι επιπλέον επενδύσεις θα χρειαστούν. Πως τα επανδρώνουμε και πως παρακολουθούμε τις εξελίξεις της απειλής. Το δούλεμα μάλλον γίνεται σήμερα.

      • Ο/Η dimitrov λέει:

        Δεν διαφωνώ. Αλλά αν με αυτά που μπορούμε να πληρώσουμε και να είναι αξιόμαχα δεν γίνεται η δουλειά τότε φευ. Νομίζω πως η συλλογιστική είναι απλή. Κανείς μας δεν είναι στρατηγός. Κοινές αγωνίες έχουμε. Με 350κάτι λέοπαρντ 2α4/α6 πλήρως αξιόμαχα κάνουμε δουλειά ή όχι; Αυτό είναι το ερώτημα. Αν ναι .. τα υπόλοιπα ανακύκλωση. Αν όχι όμως; Τότε τι να τα κάνω τα σύγχρονα και πλήρως αξιοποιημένα λέοπαρντ μόνο. Αυτό είναι το θέμα μου. Η απειλή είναι συγκεκριμένη 298 λέοπαρντ 2, 170 μ60 sabra και μερικές εκατοντάδες μ48, μ60 από Θράκη μέχρι Κύπρο. Χώρια τα 250 altay για αρχή. Ας μας απαντήσουν σε προσεχές άρθρο οι ειδικοί. Η διεύθυνση τεθωρακισμένων ας πούμε. Καλή η ιδέα;

  3. Ο/Η exm38a1er λέει:

    Aκριβως Dimitrov.
    Για την ακριβεια αν τα 350 Λεο 2 δεν φτανoυν να κανουν τη δουλει, ειναι τελικα και σπαταλη.
    Ουτε φτανουν τα Σουπερ Ντουπερ Ουαου Λεο 7-8-9 για να καλυψουν τον Εβρο,αν ειναι μονο καμμια εκατοστη.
    Ασε που μετα τις πρωτες μερες με τοσα αντιπαλα αρματα και αντιαρματικα εκατερωθεν οι
    μαχες θα γινοναι με τα αρχαια Μ-48 που θα μπορουν να κινουνται οπως kαi στον αερα με τα ταπεινα Sidewinder

  4. Ο/Η GK λέει:

    Επι της ουσιας του προβληματισμου που σχολιαστηκε.
    το προβλημα ειναι διπλο.
    Απο την μια οι «αριθμοι» και απο την αλλη η «ποιοτητα».
    Και ολα αυτα ακομη και σε σχεση με το πως μεταμορφωνεται η «απειλη» διαχρονικα και η εννοια της «ισορροπιας».
    Ποιο ειναι το ελαχιστο υψος του «πηχη» που πρεπει να τεθει για να διατηρηθουν καποια αρματα σε υπηρεσια, με ή χωρις εκσυγχρονισμο; και ποιες οι συγκρητικες εναλλακτικες επιλογες που υπαρχουν; τα μεγεθη της «απειλης», ειναι λιγο, πολυ, γνωστά.
    Οι υποθεσεις ειναι πολλες:
    Για εκσυγχρονισμο:
    -1ο αυξηση της ισχυς πυρος. Σιγουρα το πυροβολο των 105χλς εχει φτασει στα ορια της αποδοσης του σε οτι αφορα την φονικοτητα απεναντι στην νεοτερη γενια ΜΒΤ. Αντικατασταση του; Υπαρχει το προσφατο προηγουμενο με τα ιορδανικα Μ60 τα οποια ενσωματωσαν πυροβολο των 120/50χλς της ελβετικης Ruag. το DM63 εχει αρχικη Vo=1650m/sec οταν βαλλεται απο αυτο. Λιγο χαμηλοτερη απο τα 1700-1750m/sec των πυροβολων των 120χλς των Leo2.
    -2ο Αυξηση της παθητικης προστασιας. Αυτη εξαρτααι απο ποια θεωρουμε σαν την ποιο σημαντικη απειλη. Τα ισραηλινα πακετα ανβαθμησης για τα Μ60 του παρελθοντος, οπως πχ τα Sabra, ειχαν επικεντρωθει περισσοτερο στηναντιμετωπιση των πυρομαχικων ΗΕΑΤ (πχ ATGW) παρα των πυρομαχικων APFDS. Εαν η αντιμετωπιση ειναι εχθρικου αρματος, μαλλον προτεραιοτητα θα εχουν αυτα τα τελευταια και η θωρακιση θα ειναι λιγο διαφοροποιημενη σε σχεση με τις γνωστες. τι θα επιλεγει, απλος «σκληρος» χαλυβας, ή «συνθετη»; και ποιο το απαραιτητο επιπεδο προστασια για το upgrade; Στο παρελθον, συνηθως τα ΜΒΤ επρεπε να ειναι σε θεση να προστατευουν απο μεσες αποστασεις τουλαχιστον, Μιλαμε για μεγεθη της ταξεως περιπου των 1.000-1.500μ.
    -3ο. Το ΣΕΠ. Ειναι σχεδον απαραιτητο σε οτι αφορα τα Μ60Α3, να αποκτησουν το λιγοτερο θερμικα 3ης γενιας με ανωτερες επιδοσεις σε σχεση με τα 1ης γενιας που «φορουν» απο το 1979 περιπου. Οσο και να το κανουμε, αυτα που εχουν επανω τους, ειναι πλεον «..αντα» ετων. Ας ειναι καλα η Miltech και η τεχνογνωσια που εχει. 😉
    -4ο ευκινησια. Μεχρι σε ποιο βαθμο η αυξηση του βαρους απο τα προηγουμενα σημεια, θα αποτελεσει αρνητικο παραγοντα, σε σημειο που να υποβαθμησεις τις κινηματικες επιδοσεις του Μ60. Υπαρχει λοιπον η αναγκη για μια μελετη για την βελτιωση και ενισχυση του συστηματος πεδησης σαν συνολο, αλλα και πιθανως, την αυξηση της ιπποδυναμης στον ιδιο κινητηρα (κυκλοφορει εκδοση του ιδιου κινητηρα με 900 ιππους σε σχεση με τους αρχικους 750), ή ακομη χειροτερα, να αντικατασταθει απο νεον, καινουργιας κατασκευης, με ακομη μεγαλυτερη ιπποδυνμαη, για παραδειγμα, 1200 ιππους, οπως στην Τουρκικη περιπτωση.
    Ποιο το συνολικο κοστος των παραπανω;
    εξαρταται. Οχι μονο σε σχεση με τα απολυτα μεγεθη (οικονομικα), εαν υοθετηθει μια πληρη, νεα, διαμορφωση, αλλα και σε σχεση με την αγορα, ενος μεταχειρισμενου (σχεδον ετοιμοπαραδοτου) Μ1, ή Leo2A4 για παραδειγμα, με παραλληλη αναβαθμηση των θερμικων του, ή ενος καινουργιου Leo2A6. Υπαρχουν συγκεκρημενες σχεσεις «κοστους-αποδοσης» που πρεπει να μπουν στην «ζυγαρια».
    Μονο ετσι θα αποφεχθουν καποια λαθη του παρελθοντος, οπως για παραδειγμα σαν εκεινο του 2003 περιπου, που αποκτηθηκαν μεταχειρισμενα Leo1A5, αντι για επιπλεον μεταχειρισμενα Leo2A4.
    Σημερα, εαν ειχε αποφεχτει εκεινο το λαθος, ισως τα πραγματα στον τομεα των ΤΘ θα ηταν λιγο καλυτερα.

    • Ο/Η Dimitrov λέει:

      Συμφωνώ σε όλα. Αυτό θέλω κι εγώ να πω αλλά να βάλω και κάτι ακόμα με την ευκαιρία του σχολίου για μεταχειρισμένα leo2a4. Τότε υπήρχαν διαθέσιμα εκατοντάδες. Γιατί πήραμε καινούργια Α6; Εκσυγχρονίσαμε τα F-4, αγοράσαμε υποβρύχια Τ214. Όλα αυτά από Γερμανία. Γιατί δεν συνδυάσαμε αυτές τις αγορές με παραχώρηση 500 π.χ. Leo2a4; Είτε τσαμπέ είτε με συμβολικό τίμημα; Τόσο δύσκολο ήταν; Έπρεπε να δώσουμε 2δις; Δηλαδή εγώ δεν πρέπει να νιώθω μαλάκ&@€ σαν φορολογούμενος όταν οι Τούρκοι αγόρασαν 298 leo2a4 έναντι 350 εκ περίπου; Κι ας τα εκσυγχρονίζαμε μετά. Όταν θα έπρεπε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s